Boşanma - Miras Hakları - Kusur


Yargıtay 2. Hukuk Dairesi
2020/1483
2020/2226
2020-03-16





Özet:

  • BOŞANMA
  • MİRAS HAKLARI
  • KUSUR

(4721 s. MK m. 166, 181)

 

  • Evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı olarak görülen boşanma davası devam ederken davacı erkek vefat etmiş ve davaya davacı erkek mirasçısı tarafından devam edilmiş olup, mahkemece TMK’nm 181. maddesine uygun olarak yapılan yargılama sonucunda davalı kadının eski eşi ile sadakatsiz olduğu, murise kötü muamelede bulunduğu gerekçesiyle boşanmaya sebep olan olaylarda davalı kadının ağır kusurlu olduğunun tespitine karar verilmiştir. Dosyanın incelenmesinde; davacı erkek tarafından, dilekçeler teatisi aşamasında usulünce ileri sürülmeyen ve dayanılmayan, kadının sadakatsiz olduğu vakıası, mirasçılar tarafından öne sürülemeyeceğine göre, davalı kadına kusur olarak yüklenemez. Ayrıca davalı kadının, murise kötü muamalede bulunduğu vakıasına ilişkin tanık beyanı ise soyut beyan niteliğinde olup, bu vakıa da ispatlanamamıştır. O halde, davalı kadının boşanmaya sebebiyet verecek derecede kusurlu olmadığının tespitine karar verilmesi gerekir.
 
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından kusur belirlemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı olarak görülen boşanma davası devam ederken davacı erkek vefat etmiş ve davaya davacı erkek mirasçısı tarafından devam edilmiş olup, mahkemece TMK’nm 181. maddesine uygun olarak yapılan yargılama sonucunda davalı kadının eski eşi ile sadakatsiz olduğu, murise kötü muamelede bulunduğu gerekçesiyle boşanmaya sebep olan olaylarda davalı kadının ağır kusurlu olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; davacı erkek tarafından, dilekçeler teatisi aşamasında usulünce ileri sürülmeyen ve dayanılmayan, kadının sadakatsiz olduğu vakıası, mirasçılar tarafından öne sürülemeyeceğine göre, davalı kadına kusur olarak yüklenemez. Ayrıca davalı kadının, murise kötü muamalede bulunduğu vakıasına ilişkin tanık beyanı ise soyut beyan niteliğinde olup, bu vakıa da ispatlanamamıştır. O halde, davalı kadının boşanmaya sebebiyet verecek derecede kusurlu olmadığının tespitine karar verilmesi gerekirken; yanılgılı değerlendirmelerle yazılı şekilde karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 16.03.2020

kaynak:(www.corpus.com.tr)