Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası - 100 Km Sınırı


Yargıtay 17. Hukuk Dairesi
2016/14297
2019/5696
2019-05-08





Özet:

  • Müteveffa ile araç sürücüsü /işleteni arasında taşıma sözleşmesinin bulunmadığı, aralarındaki sözleşmenin iş sözleşmesi olduğundan, bahisle dava reddedilmiş ise de, kazaya karışan araç gerçek kişi adına kayıtlı, hususi amaçlı otobüs olup kaza günü elma toplamaya giden işçileri taşıdığının, dolayısıyla taşımanın ticari olduğunun anlaşılmasına,
  • Davaya konu kazanın Akşehir/Konya'dan Yalvaç/Isparta'ya giderken meydana gelmesine, iller arası bu mesafenin 100 km'nin altında kaldığının anlaşılmasına, kazanın Hazine Müsteşarlığı'nın karayolu yolcu taşımacılığı zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası yaptırma mecburiyetiyle ilgili muafiyet ve istisnalara ilişkin 1.7.2010 tarihinde yürürlüğe giren genelgesinden sonra meydana gelmesine, dolayısıyla bu tarihte iller arası 100 km'nin altında kalan taşımalara "zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası" yaptırma mecburiyeti getiren bir düzenleme bulunmamasına göre,
  • Davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddedilerek sonucu itibariyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün onanması gerekmektedir.

-K A R A R-

Davacılar vekili, 31.10.2014 tarihinde meydana gelen trafik kazasında müteveffa V. C. Ç.in araç içerisinde yolcu olarak bulunduğu kazada vefat ettiğini, aracın zorunlu koltuk ferdi kaza ve zorunlu taşımacılık sigortasının bulunmadığını, ZMSS'nın A. Sigorta A.Ş. tarafından yapıldığını, olayda sürücünün tam kusurlu olduğunu, sürücünün de vefat ettiğini,  V.C.Ç.'in davacıların çocukları olması nedeniyle onun desteğinden yoksun kaldıklarını belirterek 1.000,00'er TL destekten yoksun kalma tazminatının davalıya başvuru tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre,  Müteveffa V.C.Ç. ile araç sürücüsü /işleteni arasında taşıma sözleşmesinin bulunmadığı, aralarındaki sözleşmenin iş sözleşmesi olduğu, araç sürücüsü M.A.'ın Gelendost ilçesinde elma bahçelerinde çalışmak üzere işçi temin ettiği, işçilerle kendisinin anlaştığı, işçileri günlük yevmiyeler ile çalıştırdığı, ayrıca iş yerine götürüp getirmeyi de üstlendiği anlaşıldığından, olayın 5510 sayılı kanunun 13/1-e maddesi uyarınca iş kazası olduğu ve buna göre husumetin davalıya yöneltilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm,  davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına, her ne kadar mahkeme gerekçesinde müteveffa V.C.Ç. ile araç sürücüsü /işleteni arasında taşıma sözleşmesinin bulunmadığı, aralarındaki sözleşmenin iş sözleşmesi olduğundan, bahisle dava reddedilmiş ise de, kazaya karışan araç gerçek kişi adına kayıtlı, hususi amaçlı otobüs olup kaza günü elma toplamaya giden işçileri taşıdığının, dolayısıyla taşımanın ticari olduğunun anlaşılmasına, davaya konu kazanın Akşehir/Konya'dan Yalvaç/Isparta'ya giderken meydana gelmesine, iller arası bu mesafenin 100 km'nin altında kaldığının anlaşılmasına, kazanın Hazine Müsteşarlığı'nın karayolu yolcu taşımacılığı zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası yaptırma mecburiyetiyle ilgili muafiyet ve istisnalara ilişkin 1.7.2010 tarihinde yürürlüğe giren genelgesinden sonra 31.10.2014 tarihinde meydana gelmesine, dolayısıyla bu tarihte iller arası 100 km'nin altında kalan taşımalara "zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası" yaptırma mecburiyeti getiren bir düzenleme bulunmamasına ve aynı kazaya ilişkin  Dairemizin 25.10.2018 tarih 2015/17786 esas, 2018/9671 karar sayılı onama kararına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddedilerek sonucu itibariyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 15,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 08/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi..