Şehir Dışı Seyahatler - Fazla Çalışma


Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
2015/28067
2019/637
2019-01-10





Özet:

  • Şehir dışı seyahatlerinde yapıldığı iddia edilen fazla çalışmalara ilişkin tanık beyanlarının soyut ve iddiayı ispatlar nitelikte olmadıkları dikkate alınarak fazla çalışma ücreti talebi reddedilmelidir.

 

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının 21/08/2009 - 22/08/2013 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını, son aylık net ücretinin 1.750,00 TL olduğunu, 200,00 TL Sodexo Card verildiğini, yol parası verilmediğini, çalışma saatlerinin hafta içi ( 08,30 - 18,30 ) saatleri arasında olduğunu, hafta sonu dini ve milli bayramlarda çalışma yapılmadığını, sabit bir yemek molası ve çay molası bulunmadığını, şehir dışı seyahatlerinde yapılan fazla çalışmalara ilişkin fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini, davacının SGK primlerinin gerçek ücret üzerinden değil asgari ücret üzerinden yatırıldığını, davacının bu husustaki itirazları üzerine davalı işverenin davacıya çeşitli yöntemlerle mobbing uyguladığını, davacının ihtarname ile iş akdini haklı olarak sonlandırdığını iddia ederek; kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti ve ödenmeyen ücret alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının 21/08/2009 - 22/08/2013 tarihleri arasında davalı şirkette çalıştığını, davacının 21/08/2013 ve devam eden günlerde mazeret bildirmeksizin işe gelmediğini, eylemli olarak istifa ederek iş akdini sonlandırdığını, davacının gerçek ücretinin SGK'ya bildirildiğini, davacının 1.750,00 TL ücret aldığı iddiasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davacının mobbing iddiasının gerçek dışı olduğunu, işyerinde fazla çalışmayı gerektirecek bir çalışma olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; davacı dava dilekçesinde, işyerinde çalışma saatlerinin hafta içi 08,30-18,30 saatleri arasında olduğunu, hafta sonu ile dini ve milli bayramlarda çalışma yapılmadığını, sabit bir yemek molası bulunmadığını, şehir dışı seyahatlerinde yapılan fazla çalışmalara ilişkin fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini iddia etmiş, iddiasını ispat amacıyla tanık deliline dayanmıştır.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, davacı şehir dışı seyahatlerinde yapılan fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini iddia etmiş ancak tanık beyanları incelendiğinde, beyanların soyut olduğu iddiayı ispata ve talebi hesaplamaya elverişli olmadığı anlaşılmıştır. Yine dosya kapsamında, davacının hangi günlerde veya hangi zaman aralığında şehir dışına çıktığını, seyahatlerin kaç gün sürdüğünü, bu seyahatlerde davacının ne kadar süre ile çalıştığını ispata yarar delilde bulunmamaktadır.

Bu tespitler karşısında, davacının fazla mesai iddiası ispatlanamadığından fazla mesai ücreti talebinin reddi yerine, yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.