Trafik Kazası - Taleple Bağlılık İlkesi


Yargıtay 17. Hukuk Dairesi
2016/12046
2019/5450
2019-05-02





 

Davacılar vekili; davalı ...’in sevk ve idaresindeki araç ile 04/07/2012 tarihinde müvekkili ...’ya çarparak ağır şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiğini, diğer davalı ...'ın da gerçek işleten sıfatı ile tazminattan hukuken sorumlu olduğunu, kaza nedeni ile müvekkillerinden ...'nın hayati tehlike geçirecek biçimde yaralandığını, uzun süre hastanede tedavi gördüğünü ve tedavisinin halen devam ettiğini, müvekkilinin inşaat ustası olduğunu ve aylık gelirinin 2.000,00 TL olduğunu, kaza tarihinden itibaren müvekkilinin ve ailesinin bu gelirden mahrum kaldıklarını, kaza nedeniyle müvekkilinin ve ailesinin psikolojik olarak büyük çöküntüye uğradıklarını beyan ederek, fazlaya ilişkin hak ve talepleri saklı kalmak kaydı ile 5.000,00 TL maddi tazminat ve 30.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak müvekkillerine ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, maddi tazminat davasının kabulü ile 78.327,25 TL maddi tazminatın, 04/07/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı ...’ya verilmesine (davalı ...’nın sorumluluğunun poliçe limiti ile sınırlı tutulmasına), manevi tazminat davasının kabulü ile 15.000,00 TL manevi tazminatın, 04/07/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...’tan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı ...’ya verilmesine, 10.000,00 TL manevi tazminatın, 04/07/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...’tan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı ...’ya verilmesine, 1.000,00’er TL’den toplam 5.000,00 TL manevi tazminatın, 04/07/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...’tan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılar Kübra, Hümeyra, Hamide, Beyza ve ... ’ya ayrı ayrı verilmesine karar verilmiş, hüküm davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırı 2.190,00 TL olup davacı, çocuklar Kübra, Hümeyra, Hamide, Beyza ve ... yönü ile hükmedilen manevi tazminat miktarı ayrı ayrı 1.000,00'er TL olduğundan karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir. Açıklanan nedenlerle davalılar Ahmet ve İsa vekilinin temyiz istemlerinin, davacı çocuklar Kübra, Hümeyra, Hamide, Beyza ve ... yönü ile hükmedilen manevi tazminat miktarlarına ilişkin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeni ile manevi tazminat istemine ilişkindir.

Dava trafik kazası sonucu oluşan zararın tazmini istemine ilişkindir.

Yargılamaya hakim olan ilkelerden olan “taleple bağlılık ilkesi” 1086 sayılı HUMK'nın 74. maddesinde (6100 sayılı HMK m. 26) düzenlenmiş olup, hakim tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır ve ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Somut olayda davacı vekilince, davacı ... için 10.000,00 TL, Sevim için 5.000,00 TL, manevi tazminat talep edilmiş, mahkemece talep aşılarak davacı ... için 15.000,00 TL, davacı ... için 10.000,00 TL manevi tazminata karar verilmiştir. Açıklanan nedenlerle 1086 sayılı HUMK'nın 74. maddesi(6100 sayılı HMK m. 26)gereğince, talepten fazlasına karar verilemeyeceği için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ... vekilinin temyiz dilekçesinin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ... vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile davacı ... ve Sevim hakkındaki manevi tazminat hükümlerinin BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar ... ve ...'e geri verilmesine, 02/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.