Kişisel Verileri Hukuka Aykırı Olarak Ele Geçirme ve Yayma


Yargıtay 12. Ceza Dairesi
2013/9043
2014/151
2014-01-13





Özet:

  • Katılanın, bilgisi ve rızası dışında, adına bir arkadaşlık sitesinde üyelik işlemleri yapılarak profil oluşturulan sitede, “benherbaharaşıkolurum” adı ile oluşturulan profile katılana ait cep telefonu numarasının yazıldığı ve bu profil üzerinden tanımadığı kişilerin kendisini telefonundan arayarak arkadaşlık isteğinde bulundukları iddiasını içeren şikayet dilekçesi üzerine başlatılan adli soruşturma kapsamında,
  • Arkadaşlık sitesinin sahibi olan şirketten gelen yazı içeriğine göre, katılanın kişisel bilgilerinin yer aldığı profilin oluşturulup siteye üye yapıldığı, bu işlemin ise "88.240.143.129" IP numaralı bilgisayar üzerinden gerçekleştirildiği, katılanın durumu öğrenip üyelik işlemini iptal ettirmesi üzerine başka IP numaralarını içeren bilgisayarlar tarafından da üye bilgilerine girilmeye çalışıldığının bildirildiği,
  • Konuyla ilgili olarak, Türk Telekomünikasyon A.Ş.'den gelen yazıda ise, üyelik işlemleri için kullanılan ve üyelik iptal edildikten sonra profile ulaşmaya çalışan bilgisayarlara ait IP numaralarının, sanığa ait "0.232.339.74.24" telefon numaralı ADSL hattı üzerinden internet erişiminin gerçekleştirildiğinin bildirildiği,
  • Ayrıca sanığın eşi olan tanığın, dosya içerisine de getirtilen ve takipsizlik kararı ile sonuçlanan başka bir soruşturma dosyasında, katılan ile şüpheli şahıs arasında doğan ihtilafta tanık olarak ifade verdiği, verdiği ifadesinde katılan ve ailesi hakkında ayrıntılı bilgilere de sahip olduğu anlaşıldığı halde, delillerin takdirinde hataya düşülerek, sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi kanuna aykırıdır.

 

Kişisel verileri, hukuka aykırı olarak ele geçirmek veya yaymak suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Belirli veya belirlenebilir bir kişiye ait her türlü bilginin, başkasına verilmesi, yayılması ya da ele geçirilmesi, TCK'nın 136/1. maddesinde “Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme” başlığı altında suç olarak tanımlanmış olup, eylemin; kamu görevlisi tarafından ve görevinin verdiği yetki kötüye kullanılmak ya da belli bir meslek ve sanatın sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle gerçekleşmesi hali, aynı Kanunun 137. maddesinde cezada artırım nedeni olarak öngörülmüştür.

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunun maddi konusunu oluşturan “kişisel veri” kavramından, kişinin, yetkisiz üçüncü kişilerin bilgisine sunmadığı, istediğinde başka kişilere açıklayarak ancak sınırlı bir çevre ile paylaştığı nüfus bilgileri (T.C. kimlik numarası, adı, soyadı, doğum yeri ve tarihi, anne ve baba adı gibi), adli sicil kaydı, yerleşim yeri, eğitim durumu, mesleği, banka hesap bilgileri, telefon numarası, elektronik posta adresi, kan grubu, medeni hali, parmak izi, DNA'sı, saç, tükürük, tırnak gibi biyolojik örnekleri, cinsel ve ahlaki eğilimi, sağlık bilgileri, etnik kökeni, siyasi, felsefi ve dini görüşü, sendikal bağlantıları gibi kişinin kimliğini belirleyen veya belirlenebilir kılan, kişiyi toplumda yer alan diğer bireylerden ayıran ve onun niteliklerini ortaya koymaya elverişli, gerçek kişiye ait her türlü bilginin anlaşılması gerekir; ancak, herkes tarafından bilinen ve/veya kolaylıkla ulaşılması ve bilinmesi mümkün olan kişisel bilgiler, yasal anlamda “kişisel veri” olarak değerlendirilemez, aksinin kabulü; anılan maddenin uygulama alanının amaçlanandan fazla genişletilerek, uygulamada belirsizlik ve hemen her eylemin suç oluşturması gibi olumsuz sonuçlar doğurur, bu nedenle, bir kişisel bilginin, açıklanan anlamda “kişisel veri” kabul edilip edilmeyeceğine karar verilirken, somut olayın özellikleri dikkate alınarak titizlikle değerlendirme yapılması, sanığın eylemiyle hukuka aykırı hareket ettiğini bildiği ya da bilebilecek durumda olduğunun da ayrıca tespit edilmesi gerekir.

Bu açıklamalar ışığında, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre;

Katılanın, 17.08.2010 tarihinde, bilgisi ve rızası dışında, adına bir arkadaşlık sitesinde üyelik işlemleri yapılarak profil oluşturulan sitede, “benherbaharaşıkolurum” adı ile oluşturulan profile katılana ait cep telefonu numarasının yazıldığı ve bu profil üzerinden tanımadığı kişilerin kendisini telefonundan arayarak arkadaşlık isteğinde bulundukları iddiasını içeren şikayet dilekçesi üzerine başlatılan adli soruşturma kapsamında, arkadaşlık sitesinin sahibi olan şirketten gelen yazı içeriğine göre, katılanın kişisel bilgilerinin yer aldığı profilin 17.08.2010 tarihinde oluşturulup siteye üye yapıldığı, bu işlemin ise "88.240.143.129" IP numaralı bilgisayar üzerinden gerçekleştirildiği, katılanın durumu öğrenip üyelik işlemini iptal ettirmesi üzerine başka IP numaralarını içeren bilgisayarlar tarafından da üye bilgilerine girilmeye çalışıldığının bildirildiği, konuyla ilgili olarak, Türk Telekomünikasyon A.Ş.'den gelen yazıda ise, üyelik işlemleri için kullanılan ve üyelik iptal edildikten sonra profile ulaşmaya çalışan bilgisayarlara ait IP numaralarının, sanığa ait "0.232.339.74.24" telefon numaralı ADSL hattı üzerinden internet erişiminin gerçekleştirildiğinin bildirildiği, ayrıca sanığın eşi olan tanık Semra Altun'un, dosya içerisine de getirtilen ve takipsizlik kararı ile sonuçlanan başka bir soruşturma dosyasında, katılan ile şüpheli şahıs arasında doğan ihtilafta tanık olarak ifade verdiği, verdiği ifadesinde katılan ve ailesi hakkında ayrıntılı bilgilere de sahip olduğu anlaşıldığı halde, delillerin takdirinde hataya düşülerek, sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi kanuna aykırı,

Hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 1. maddesinin, “31/12/2011 tarihine kadar, basın ve yayın yoluyla ya da sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleriyle işlenmiş olup; temel şekli itibarıyla adlî para cezasını ya da üst sınırı beş yıldan fazla olmayan hapis cezasını gerektiren bir suçtan dolayı; a) Soruşturma evresinde, 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 171 inci maddesindeki şartlar aranmaksızın kamu davasının açılmasının ertelenmesine, b) Kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine, c) Kesinleşmiş olan mahkûmiyet hükmünün infazının ertelenmesine, karar verilir.” hükmü gereğince, TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca, sanığın hukuki durumunun yeniden tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 13.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Not:  (www.corpus.com.tr) .