Bu kararı Favorilerinize Eklemek veya Kopyalayabilmek için giriş yapın veya üye olun
Boşanma davasında yerel mahkeme; kadının ağır kusurlu olmamasını, erkeğin üzerine kayıtlı bir araç bulunmasını ve devletten aldığı maaşı gerekçe göstererek %96 engelli erkeği yoksulluk nafakası ödemeye mahkum etmiştir.
Yargıtay, erkeğin devletten aldığı paranın bir "gelir" veya "maaş" değil, sırf hayatta kalabilmesi için 2828 sayılı Kanun kapsamında verilen "Evde Bakım Hizmeti Yardımı" olduğuna dikkat çekmiştir.
Çalışma gücü olmayan, hiçbir geliri bulunmayan ve kendisi de yoksul olan ağır engelli bir kişinin, boşandığı eşine yoksulluk nafakası ödemekle yükümlü tutulamayacağına hükmedilerek karar BOZULMUŞTUR.
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 21.01.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.
Belli edilen günde temyiz eden davalı ... vekili Avukat ... ile karşı taraf davacı ... vekili Avukat... geldiler. Gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı erkek vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Mahkemece davalı erkeğin üzerine kayıtlı bir araç bulunduğu ve engelli maaşı aldığı, davacı kadının ise ağır kusurlu olmadığı ve boşanma ile yoksulluğa düşeceği gerekçesi ile davacı kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmiş ise de; davalı erkeğin %96 oranında engelli olduğu, engeli nedeni ile çalışacak durumda olmadığı, herhangi bir gelirinin de olmadığı, davalı erkeğin 2828 sayılı Sosyal Hizmetler Kanunu'nun Ek 7 nci maddesi uyarınca evde bakım hizmeti sağlanması için kamudan yardım aldığı, münhasıran evde bakım hizmeti için yapılan bu yardımın gelir olarak da değerlendirilemeyeceği nazara alındığında; kendisi de yoksul olan ve çalışacak durumda bulunmayan davalı erkeğin yoksulluk nafakasından sorumlu tutulamayacağı gözetilmeden, davacı kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup hükmün bozulması gerekmiştir.
KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının yoksulluk nafakası yönünden ORTADAN KALDIRILMASINA,
İlk Derece Mahkemesi kararının yoksulluk nafakası yönünden BOZULMASINA,
Davalı erkek vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Duruşma için takdir olunan 28.000,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,
Peşin alınan harcın istek halinde yatırana geri verilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,21.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
KARARI YAZDIR
Bu kararı Favorilerinize Eklemek için giriş yapın veya üye olun